Toen nam ik een sprong.
Ik kan geen precies moment aanwijzen, maar ergens begon ik vrij te maken wat in me leeft. Een waarheid die ik soms voel maar niet altijd herken of erken. In het doen en experimenteren probeerde ik dit gevoel te vangen en te boetseren tot een logisch ding. Een verhaal om mijn bestaan te rechtvaardigen. Een verhaal waar ik mijn brood mee kon verdienen.

Ik wil geen brood meer verdienen.

De afgelopen jaren was ik betrokken bij het Hartwerkers-project, gaf ik Qigong les, co-organiseerde ik bijeenkomsten en workshops—o.a. De Ruimte In en Vrij Met Geld—om te delen in wat ons tot leven brengt, nam ik mensen mee de natuur in, en schreef ik.

In 2014 vroeg iemand me: 'Waar wil je in groeien?' Dit is wat op kwam: de vorm loslaten en mezelf en de dingen te laten ontstaan. In flow in plaats van in een mentaal hokje.

Ruim een jaar later, samen met twee vrienden, kwam het tot dit: mijn missie herkennen, niet langer als een stip op de horizon maar als een punt in mezelf. Dynamisch, veranderlijk, levend. Trouw aan wat natuurlijk voelt. Altijd hier.

mundo times 5

Mijn intentie nu is ruimte maken.
Want ik weet niet hoe leven werkt. Ik ontdek elke dag. Wat ik heb zijn ervaringen, ontmoetingen en inspiratie. Ik wil graag delen wat ik zie en ontmoet, geven vanuit mijn gaven, laten oplossen wat ons weghoudt van écht leven en herstellen wat natuurlijk is—binnen en buiten ons.

Met technologie als vriend(in) hoop ik dat deze ruimte ons iets moois geeft. Maar ik ga vooral op gevoel.

Terugkijkend op wie ik was zes jaar geleden, zes maanden geleden, zes weken geleden, voelt vertellen wie ik ben als vastzetten wat altijd verandert. Dus deel deel ik met plezier waar ik nu benwat me tot hier bracht. en hoe ik gehoorzaam.

Je bent hier welkom. Ik ben benieuwd wat je vindt.
Voel je vrij om contact op te nemen.

Een warme omhelzing, Mundo


P.S.: de foto die je boven ziet is gemaakt door goede vriend Thijs Heslenfeld. Wat hij ziet is wat jij krijgt.